Биздин жайыт жөнүндө

  • Мында А. Абылкасымовдун жана кыргыздын таланттуу жарандарынын көркөм чыгармалары жарыяланат. Андыктан, жайытка катталып алып, анан мындагы көркөм чыгармаларды окуп, көрүп жана угуп, а тургай өзүңүздүн мыкты чыгармаларыңызды жарыялап, "Мейман китепке" жана ар бир чыгармадагы комментарийлерге өз ойлоруңузду жазсаңыз да болот. Аягында биздин жайыт туурасындагы бааңызды сурамжылоого коё кетиңиз. Алдын ала Сизге чоң ырахмат. Келип туруңуз.

    Жайытты колдоо тобу.


Адабий көркөм чыгармалардын түрү жана саны



Блог

<< < назад вперед > >>
RSS друзей

Кийинки ырлар

ТИШИМ ООРУП...

«Катуудан тиш...» дегени туура белем,
Кантээримди билалбай куурап денем.
Уйку бербей түн бою боздогондон,
Уруп-салып врачка чуурап келем!

Бийик элем, пастадым, кичирейдим,
Билдирбейин десем да титиреймин...
Тим элеби бакылдап тың жүрчүмүн,
Тиш доктурга киргенде итирейдим!

Карасаңар, тиште тура кызык иштер:
Кашка тишиң, акыл азууң, ууру тиштер...
Кээ бир тишиң кертсе нанды, кээси кепшеп,
Кээ тиштериң чайнаганга экен ишмер.

Ар биринин өз аты болсо, демек,
Кызматына жараша койсо керек.
«Акыл азуу» бар тура тиш ичинде,
Андай болсо «Ыр азуу» да болсо керек.

Тишим ооруп турса да, басып муңду
токтоткум жок ырларды жазуумду.
Акыл азуум жулушса ыраазымын,
Жулбаса экен ыр "чайнаар" азуумду.
20.02.2015-ж.

 Байдылда акынга

 Арабыздан кеткен кезден Байдылда,

Алмашылды далай күндөр ай, жылга.

Атаганат жашаса го бир топ жыл,

Акын эле ашкере бир бай ырга!

 

Анын ыры – Ай го нурга бөлөгөн,

«Аит...» дегенде жорго сымал жөнөгөн.

Жаман сары бул бөбөктү энеси,

Жаамы кыргыз ырысына төрөгөн.

 

... Жадыбызда калың элдин тоскону,

Жан жыргатаар жолугуулар Оштогу.

Чарпаяда чайкап коюп пыяла,

Чай сунушкан  чаар топу  достору.

 

Ырастаган кыргыз жерин сүйөрүн,

Ырга кошуп калтырбастан бир жерин.

Сайрмердендеп жазган болчу Байдыкем,

Сары-Челек  кыз болсо көз тиерин.

 

Көптөр угуп үлгү, сабак алышкан,

Көпкөн кээси «наивный» деп танышкан.

Киргизбайлар түшүнбөгөн акынга,

Кыргыз койлор кулактарын «чабышкан».

 

Ырлар менен кыш суугун жай кылды,

Ыры менен күлдү, ичти, кайгырды...

Жазганын көр, магдыратып... капырай,

Жайлоодогу  байтал менен айгырды...

 

Күтөт эли, күтөт тоолор, сай, жылга:

 - Кайда – дешип – кашкөй акын Байдылда?

Кыргызына канаттуу ыр жазганы,

Кайралып бир келээр экен кай жылда?..

 

Кыш да кетет. Анан жаз, жай, күз келет...

 

Дан багарга кара жерди айдоо керек,

Мал багарга  чөптөрү мол жайлоо керек.

Атка минер кулактары кызып барат,

Ага быйыл депутаттык шайлоо керек!

 

Алдап-соолоп көпчүлүккө жагуу керек...

Атаандаштын мээлерин чагуу керек!

Көбүртүлгөн кур убада, сөздөр менен,

Көпчүлүктүн көңүлдөрүн табуу керек.

 

Ар бир жандын жактыруучу ою керек,

Ар кай жерге агитатор коюу керек.

...Шайлоочунун көбүнүн урганы жок,

Шаң-шөкөттүү мурдакыдай тою керек...

 

Кыш кеткен соң ушунун баары келет,

Кыргыз жаран, терңирээк ойлон, демек!..

 Шоктуктун жемиши

 Жибек чачың жайылып ай далыңа,

Жүзүң тоссоң Ысык-Көл айдарына...

Келбетиңди көргөндө тил байланып,

Кеп таппастан турамын айтаарыма.

 

«Жакын калды бул жерден кайтаарыңа...

Жалганыпсың үмүттүн кайсарына.

Жупуну бир байкушсуң, а бул – Пери!..

Жуп болом деп ойлодуң кайсы арыңа?!!»

 

Басынтырып ушул ой эзип жатты...

Балким, Пери мунумду сезим жатты.

Бардым дагы... тобокел... колдон алдым...

Баягыдай тартынуу  безип качты...

.......................................................

Андан бери көп жылдар өттү мына,

Ыраазымын андагы «шоктугума»!

Ысык күйөө баламын андан бери,

Ысык-Көлдүн айылы – Оттугуна.

 Сунуш

(Жаңыбайга)

 Достун да достой досу бар:

Кедейи, байы, bossу бар.

Шукшурулат кээ досуң,

Шумкардай алтын боосу бар.

 

Достун да достой досу бар:

Дөңсөсү... бийик тоосу бар.

Алардын кээси кеселман,

Албетте, дени соосу бар.

 

Достун да достой досу бар:

Чыйрагы жана бошу бар.

Алдамчы, кээси куу болсо,

Аңкайган момун жоошу бар.

 

Достун да достой досу бар:

Достордо Намыс, болсун Ар!

Океңдер айтып жүргөндөй,

Кайбири чатак – «но»су бар.

 

Достун да достой досу бар:

Кээсинин ичте доосу бар.

Аяктан алып жыкмакчы,

Аңдыган аста жоо сымал.

 

Достун да достой досу бар:

Дос болуу – жакшы жосун ал.

Төп келет десең кулк-мүнөз,

Тизмеңе мени кошуп ал!

Байбичеме

Бизге, балким, сугун артаар башкалар,

Балким, кайра ушак-айың башталаар!

Улам андан  бырыш түшүп жүзүңө,

Улгаюунун белгилери баш багаар.

 

Аппак болуп кара чачтар, же түшсө...

Аман болсок ийиндеги баш калаар!

Ак ниеттен кызымат кылып эл-журтка,

Артык дөөлөт топтободук баш жараар.

 

Энчиленип  ысык Сүйүү даарыган,

Экөөбүзгө буюрубаган башка жар.

Эгер бүлө шаар болсо, жан эркем,

Эгерими керек эмес башка шаар!

 

Ошондуктан, тобоо кылып жашайлы,

Ооп кетүү бул дүйнөдөн башта бар...

АКЫНГА

"Акындын эки өмүр, эки жазы бар:
"Биринде өзүм жашайм", - дейт,
"Биринде ырым жашайт", - дейт".
А. Осмонов.

Бардык жанга буюрулбаган асыл баа,
Бай болсо да сезим менен акылга.
"Жарыктыкта жалгыз жансын, күйсүн..." - деп,
Жайдак тагдыр берген тура акынга.

Бул турмушуң кубулма да, жашынма,
Бүт байлыкты берип салган бакылга.
"Алаксыбай аруу ырлар жарат!.." - деп,
Арам оокат бербеген бейм акынга?

Дүрт деп күйгөн дары сымал атылма,
Дүйнө күткөн махабаттын атында.
"Өмүр бою өрттүү ырлар жазсын..." - деп,
Өксүк сүйүү берген экен акынга.

Ар бир ирмем алмашылгыс алтынга,
Мезгил деген мээ жетпеген закым да.
"Улантсын - деп - Улуу Сөзүн Адамга..."
Узун өмүр берсе кана акынга!


Комментировать
0
22 фев, 13:46 Барс 241

Үчтүктөр

* * *

Бүгүн кимбиз? «Мен» болчубуз кечээ биз?

Башка түшкөн маңдайдагы жазуу бул,

Болду эми галустукту чечебиз...

* * *

О, ыр дүйнө, менден Сага ырахмат!

Ооматыма, байлыгыма карбай

обочолоп, качпай жүргөн ыраактап...

* * *

Сен мага Периште элең бактым делген!

Мен сенин көкүрөгүңө Айды,

чачтарыңа жылдыздарды таккым келген...

* * *

Үйрөттүң үнсүз-сөзсүз боздогонду.

Табышмак келечектин алды – күңгүрт,

Тагдыр бизди кошконбу, кошпогонбу?!

* * *

Жада калса Ажалга да боорум ооруйт.

Жаңы бөбөк төрөлгөн күндөн тартып,

Жан алгыча жанынан  жылбай тооруйт...

* * *

Балли, бүгүн Ата экенмин... эстешти!

Байбичем да, балдарым да: «Мидетиң -

баргының да, акча тапкын тез...» - дешти.

* * *

Дүкөнгө товарь түштү наамы жаңы –

Дүкүлдөйт аялдардын жүрөктөрү

Дирилдейт  эркектердин намыяны...

*  * *

Жакшы дагы, жандай досум, сен барсың!

Жабыкканда жан дүйнөмдү жарыктап,

Жардам берген түгөнгөндө кем-каржым.


Комментировать
0
20 фев, 19:36 Барс 241

Насип

Ал - кадимки эле  жөпжөнөкөй ит.  Жүнүнүн барактыгы гана болбосо, айылдагы башка иттерден айырмачылыгы жок. Анткен менен башка иттердей болоор болбоско чаяланып үрүп, жолдон өткөн мал-кел, бала-чакага качырып сала бербеген токтоолук жагы да бар. Кээ бир иттер эч нерсенин дайыны жок, өткөн машинанын артынан кудум айланып бараткан дөңгөлөктөрүнүн бирине тиш сала тургансып, астейдил кубалап калгандарын карап туруп, алардын бул жосунсуз жоруктарын жактырбаган таризде тескери карап жатып алат. Бирок, эгер короого адашкан жат мал келеби, же байкоосуз ээси жокто адам келеби, адебин колуна берип койгондон кайра тартпаган жайы бар. Анын бул мүнөзүн билип калышкан коңшу-колоңу бир зарыл жумуш менен келишсе да алыстан үн салып, качан гана үй ээлеринен бирөө чыкмайын, дарбазадан нары күтүп турушу абзел экенин абдан жакшы түшүнүшүп калган.

  Мына ошол барак жүндүү дөбөттүн түшүнө бирден эле жылан чакпай, жылкы теппей туруп күрптүн семиз этин жеп жатканы кирсе болобу! Күчүк кезинде тооктун жөжөлөрүн кууп, бирин тиштеп койгону үчүн ээсинен катуу таяк жеген соң, канаттууларга тиш салуу эмес, алардын артынан кууп ойноого болгон көңүлү кайт болуп калган. Ошондон улам болсо керек өзү да бул түшүнөн чочуп кетип ойгонду. Түнү менен иттик милдетин аткарып, уйку көрбөй үйүн айланып, өзүнүн бар экенин, уктабай түн күзөтүп жүргөнүнү билдирип коюш үчүн кез-кез үрүп коюп, асмандагы жаңы толгон айды, жылдыздардын жымыңдашканын карап коюп жүргөн неме таңга маал гана жата кетип, көзү илинип кеткен экен. Анын ойгонушуна короздун ата-бабасынан калган адатын аткарып, моюнун созо таңдын атып келе жатканын билдирме кыйкырыгы да себеп болду шекилдүү. Ойгонушун го ойгонду, бирок кудум эле өңүндөгүдөй көргөн тиги түшүнө ишене түшкөн неме, жеп жаткан күрптүн этин издегендей нары жак, бери жагын астейдил карап, кайсактап, таппаганга таңдана күймөнө түштү. Азыр эле оозунда даамы тургансыган эт жок! А тегерегинде болсо андай эле ит кызыгар эч нерсе көрүнбөйт. Өзүнөн нарыда дайыма жугунду куюлчу капшырылган эски темир итаягы бош турат. Анан оң жагында мурун кажып салган, кээде дагы деле эрмекке кажып турчу улуубалтыр малдын бир-эки омуртка сөөгү жатат. Башка ташбалекет жок...

  Ал бир аздан кийин гана эсин жыйып, анысы түшү экенине араң ишенди. Ошондон соң кийинки күндөрү баягы түшү кез-кез эсине түшүп, шилекейин чуурутмасы кармамай адат боло баштады. Анан кантсин түшүндөгү эттин даамы кадимкидей эңсетип турса...

 

* * *

  Ит түш көргөн ошол күнү эртең менен азанда бул үйдүн ээсинин тиги айылдагы ата-энесинин үйүнүн короосунда  бир уул, бир кыз бир килейген күрптүн корозун кармаганы кууп жүрүштү. Узун буттуу бул чоң күрп оңой менен карматчудай эмес. Эми жетейин дегенде ылдамдыгын көбөйтө коюп, ал экөөнө жеткирбей баратты. Баары бир адамдан айла качып кутулмакпы, аягында жем чачып ( а «кызыл-кызыл кекиртек, кыйла жерге секиртетет...»  кайран гана кекиртек  а... ажалыңдын ушундан экенин аңдабай, написиңди тыюуга кудуретиң жетпей, өлүм тузагына өзүң түшүп бересиң го ушул кекиртегиңдин айынан!..), алдап аткананын ичине киригизишип, анан кармашып, эрдик жасагандай чоң атасына сүйүнчүлөгөндө анысы күн мурунтан курчутуп отурган бычагын алып чыгып, канаттарын бир буту менен, эки бутун бириктире экинчи буту менен басып, кыбылага туштап: «Биссмилла ирахман ирахим, жаны кудайы, балдарыма буюруп насип кылсын, алаху акбар!..» - деп күрптүн башын кармаган колу бош болбогондуктан, бычак кармаган колу менен бетине бата тартып, муздап салган. Аны ошол эле замат үйдөгү келин жүнүн жулуп, ичин жарып тазалап, чыпчыргасын коротпой баштыкка салып, бараткан бирөөдөн берип жиберишкен.

 

* * *

  Шүйшүңү бир аз агып сарыксын деп, туздап туруп, сарайдын шамалканалуу жерине жип тартып этти дарга илгенден эки күндөн кийин иттин ээлери шашылыш Ысык-Көлгө эс алганы жөнөп калышты. Шашылышканынын себеби, бара турган машина бир күн эрте кетмей болуп калып жатпайбы. Азыр жол кире баасы асмандап турган кез. Анан аны менен жетип алышпаса, мындай бекер унаа кайда дейсиң?!

  Аялы баарын эле жыйнагандай болгон. Келип-келип «өзүбүз менен эс алууга ала кетебиз» деген сарайдагы дарга асып койгон, кайыната, кайненси берип жиберген  күрптүн этин алуу жадынан көтөрүлүптүр, өзү айтмакчы, «эсине жара чыгып»...  Аны качан гана Чычкан капчыгайына жетип ашканага киргенде тамактарынын тизмесинин ичинде «күрптүн этинен шорпо» бар экенин окуп алып, анан гана тиги кала берген эт эсине түштү. Күйөөсүнө билдирбей бир күрсүнүнүп алды аялы. Дагы жакшы күйөөсү башкаларга окшоп, майда-чүйдөгө киришип, кыжыңдай бермей адаты жок жан. Болбосо...

 

* * *

  Сарайдын ээлери кеткен соң өздөрүн ээн-эркин сезе баштаган келемиштерге кудай эми чындап берди. Үйдүн мышыгын да берки айылга өлүп калбасын деген ой менен берип жиберишкен эле. Ал эми ити карматпай кача бергенинен шашып аткан немелер: « Э, ачкадан өлмөктөн доңуз коп... Ит жөнүндө буга ылайыктуу макалдар жок белем «эшекти отко айдасаң, шорого качат...» - дешип, алды жактагы коңшусуна табыштамыш болушуп (анчадан бери эле берки ылдый жактагы коңшусу менен  мамилелери анчейин эмес...),  ошол жерге таштап кете беришкен. Келемиштер болсо, итти көп деле тоготушпайт. ( Биздин айылдыктар муну «итти адам катары деле көрбөйт» дешип коет...)

  Мына ошентип, бир-эки күн өткөндөн кийин, бардык жак тыптынч коопсуз экендигине көздөрү жетип, ишеним пайда болгон соң,  жергиликтүү келемиштер жипте илинген этти кантип алуунун амалын ойлоп жатышып, кандайдыр бир адамдарга түшүнүксүз таризде макулдашып, жипти кыюуну туура табышты да, акыры аягында көп аракеттер менен эт илинген жипти үзүштү. Анын бир жагы эле үзүлгөндө бышкан мөмөлөрдөй күбүлүп, күрптүн кылдаттык менен жиликтелген эти жерге түшүп берди. Мына сага той! Бирок, келемиш калкы башка жан-жаныбарлардан айырмаланып, табылган насипти бир эле жеп алышпайт. Алар кышка камылга көрүшүп, запаска сакташат. Атургай талаадагы эгиндин башын (сарегин) ууртуна тиштеп келишип, куйруктары менен сабап, данын кызылдап, тим эле кылдаттык менен бирден тегиздеп тизип коюшканын көрүшкөн, ачарчылык кезинде келемиштин ийнин казышып итабардай буудай табышып,  жан сактап калышкан адамдар туурасында аңыз кептер бекер жерден чыкты дейсиңби.  Ал азыр деле жомок катары айтылып жүрбөйбү!   

  Алар асмандан түшө калгансыган бул этти да, ийининин оозуна батпаганы менен, ага жанаша жердеги топуракты казып, биринин үстүнө бирин коюп, жымсалдап, көмүп салышты.

  Барган сайын саратан өз өкүмүн жүргүзүп, көлөкөдө жаткан иттер тилин салаңдаткан мезгил башталды. Сыртта күндү ысыгы суу кайнатар абалга келген бул учурда баягы эттен жыт чыгып, ал Бозбудан соккон жел менен тымызын түштүк чыгыштагы ылдыйкы коңшунун канчыгынын иштейин ачып козутту бейм,  жыттын кайдан келе жатканын ички туюму менен боолгоп, жоортуулга чыгууга шайланды. Напсиси жортуулга чыкпаганга да коёр эмес. Анткени, келе жаткан жыт канчык үчүн ушунчалык жагымдуу эле. Ал жыттын кайдан келе жатканын бат эле билди. Билишин го билди, бирок, ага жетүү оңой эмес экени, өтө эле машакаттуу экени ого бетер аны шилекейин чууртту го, чиркин! Бул үмүтсүздүктүн себеби да бар...

  Ушу коңшунун канчыгы канчалык шыйпаңдап жакындашканга аракет кылганы менен берки барак жүндүн жини сүйбөйт. Ит ылыккан мезгилде мааледеги чоң-кичине дебей бардык дөбөттөр салпаңдап топ-топ болуп анын артынан ээрчишип, алдуусу алсызын талап, канчыктык кадыры артып жүргөндө деле, ал берки коңшусуна жан тарткансып, ушуга жандаганы менен, коңшу дөбөттүн да айбандык каалоосу күч алганына карабастан, баары бир байкамаксан болуп койчу. Алибетте, жаш кезинде бир-эки жолу болгон дечи. Андан соң негедир көңүлү чаппай калганы, иттин өзүнө гана белгилүү болбосо, бул сыр башкаларга намаалым. Негедир кээде кыйшалаңдап короого келе калган канчыкты жини жактырбаганын билдирип, «а-ар!» этип каарып сала берет. Алгач келгенде жөн гана кыр көрсөтүп атат го деп ойлогон окшойт, көп да сестенбей, кайра эркелегенсип, куйругун кыпчып, наз көрсөткөн немени катуу талап салгандан бери, жалтайлап калды канчык.

  Анан ошентип эле, жагымдуу жыт чыгарып жаткан эттен бир жебей (кол шилтеп деп коёлучу), кала берчү канчыкты кайдан көрдүң эле?! Ошол иттик өжөрлүгүнө салып, канчыктык амалкөйлүгүн иштетип, кандай гана болбосун, андай олжого жетүү максаты аны тынч жаткырбай калсын... Өчөшүп түнкү жел да, ушул жакка дайыма согуп, канчыкты тыпырчылатып жатты. Ошондон улам, сутканын кайсы гана бөлүгү болбосун, жыт чыккан сарайдын ичине киргенге мүмкүнчүлүк издөөсү бир мүнөт да аны таштаган жок. Бирок, ар кандай амалы да натыйжасыз чыгып, дөбөт аны сарайга жакын жолотор эмес. Ошентип дагы бир жолу башка жагынан келгенин байкап калган дөбөт бул сапар аны короодон жөн гана кууп чыкпастан, анын короосуна чейин артынан барып, дарбазасынан да кирип, баса калып талап саларында, анын бактысына кудай жалгап, канчыктын ээси сыртта экен, «ай-уй» деп айкырык салып, колуна кирген нерселерди ага карай ыргытып, иттин өзүн гана эмес, ээсин кошо боктоп тилдеп жатып тигини сактап калды. Болбосо, канчыктын тирүү калышы күмөн болчу.Ал коңшусу дөбөттүн ээлери менен оту күйүшпөгөн соң, анан  анын итин жактырып, канчыгын талаттырып коюп тим гана карап турмак беле.

  Мына ушул коңшунун жек көргөн кыйкырык богооз сөздөрүнө аралаш ташбараңынан кутулуп чыгып  келе жатканда, тиги жагымдуу жыт мунун да мурдуна «бур» дей түштү.  Баягы түшүндөгү жыт! Өзүнө арбаган, эсин эки кылып өзүнө чакырган жыт! Дайындаган коңшудан жарытылуу жугундуга жарыбай чала курсак болуп жүргөн бул, ал жыттын касиетин өзү кантип баяндап бере алмак эле. Иттигине салып эле тумшугун созо улуп гана түшүндүрбөсө... Ага ал жыттын тиги өз сарайынан чыгып жатканы ого бетер кызык болду. Бардык нерсе унут калды. Ачуусуна тийген канчык да, анын ээсинин кууганы да бир заматта эсинен чыкты. Бардык эси-дарты сарайдын ичиндеги эттин жытына бурулду. Көрсө, өзүнүн жаткан жери тоо тарапта болуп, бул жыт ылдый соккон жел менен тескери кетип, мурдуна илбей жүргөн турбайбы. Түз эле сарайдын эшигинин астынан сойлоп кирип, ичин шимшилей баштады. Акыры жыт чыккан жерди тапты. Бош топуракты буттары менен шилей ача баштады эле, бир аздан кийин эле ирети менен тактап коюлган эттин үстүңкүсү булт эте чыга түштү. Үзүнүп-жулунуп бир жилигин кайсап жиберди да, кайрадан тереңдете ача баштады. Эттин мол экенин көрдү. Пейили ток боло түштү. Дагы бир жилигинин сөөктөрүн качырата чайнап, майлуу этти ырахаттана сугунган соң, баарын тиги жерден казып алып топтоп алды. Анан өзү жатчу кайналы дарагынын түбүнө дароо келемиштердей чуңур жасап, этти оозуна бирден-экиден тиштеп ташып барып көөмп алды. Эми ал жерден башкалар талашып көрүшсүн!.. Бирок... бирок,   ай, ким билет? Ошол күрптүн жумшак эти кемпир-чалдын балдарынын да, келемиштердин да ооздоруна тийип тургансыган  жеринен буюрубай  бейнасип калышты го?!  Көрсө ниет башка, насип башка турбайбы! Насип буюруганга тиет тура.

   Ит баягы түшүнүн туш келгенин билдиби, же жокпу, бизге белгисиз бойдон калды...

 

21.02. 2014-жыл. 


Комментировать
0
13 окт 14, 13:27 Барс 241

"Бар-Булакка" мактоо ыр

Бул өмүр суусун ичтим ар булактын,

Чайындым, көлмөсүнө барып жаттым.

Кеселди келтирбестен кууп салган,

Суукту денеңдеги жууп салган,

Суусундай суу көрбөдүм «Бар-Булактын»!

 


Комментировать
0
5 авг 14, 16:06 Барс 241

Ай, эжеке

(пародия)

«Келе жатып автобустун ичинде,

 - Ай, эжеке, гүл берчи деп сурадым.

Анда эжекем гүл берүүнүн ордуна,

Кайра мени гүл ордуна кууратың...»

(Обондуу ыр)

 

Келе жатып маршурутка ичинде:

 - Ай, эжеке, пул берчи!.. – деп «сурадым».

Бул эжекем пул «берүүнүн» ордуна,

Билбептирмин «тарс» эттире урарын.

Кайырма:

Ай, ай, эжеке,

Вай-вай, эжеке!

Ой, ой, эжеке,

Кой-кой, эжеке!

 

Жабык экен сумкаңызда пулуңуз,

Жакпай калды иниңизге мунуңуз.

Билдирбестен эми алаарда акчаны,

«Былч» дегизе мурунума урдуңуз.

Кайырма:

 

Далай сомду бул сумкадан уурдатты,

Дагы бир жол көрсөтсөм дейм «урматты»!

Аласына абдан кыпчып алыптыр,

Алдырбастан ай эжекем кууратты...

Кайырма:

 

Макул бүгүн уурдалбасын пулуңуз,

Мага алдырбай бекем катып туруңуз.

Билем эртең колго тиет сумкаңыз...

Биз чыдамдуу мына ушундай уурубуз!

Кайырма:

 

Бул пародияны ырдоочуларга олуттуу сунуш, кеңеш, көрсөтмө:

1. «Ай, эжеке» аттуу ырдын обонунун бир да нотасы бузулбай ырдалат.

2. Ырдап жатканда ырчы өз өңүн кумсартат.

3. Ар бир куплеттин акыркы эки сабы жана кайырма 2 жолудан кайталанат.

4. Ырдын кайырмасынын 1-2-саптарын ырдап жатканда «ырчы» эжекесинин алаканы тийген жерлерин көрсөтүшү керек.

5. Ал эми кайырманын 3-4-саптарында башы-көзүн сөзсүз колу менен калкалап, жалтанып жаткан сыяктуу кыймыл менен ырдайт!!!

Катуу эскертүү: Жогорку айтылгандар кыйшаюусуз аткарылууга тийиш! 


Комментировать
0
29 апр 14, 16:17 Барс 241

Жазгы арноо

Булутту кимдир бирөө саап жатат -

Булбул көз жамгыр секин жаап жатат.

Жагымдуу жамгыр үнүн угуп алып,

Жалбырак алаканын чаап жатат...



Айлана бир ажайып гүлдөп турат...

Адамды тирүүлүккө үндөп турат.

Жаан токтоп, бир аздан соң булут көчүп,

Жарыктык жаркын алоо Күн да чыгат!!!



Көңүлдү жетелешкен сүрөп өргө,

Көз салам жазгы көркөм сүрөттөргө...

Жамгырдын, Күндүн, Гүлдүн таасиринен,

Жамырап Сүйүү толот жүрөктөргө!..

 

Элесин, көркүн көрүп даана жаздын,

Эргидим...  эс-учумдан тана жаздым!

Бул жазда ким махабат даамын татса,

Бул ырды бакыт каалап ага жаздым...

 

Алгач сен ашыгыңа  өптүрдүңбү?..

                                         а  өптүңбү?..

Анда мен ушул ырды сага жаздым!!!

27-март 2014-ж.


Комментировать
0
27 мар 14, 15:14 Барс 241

Акын ким?

"Акындын эки өмүр эки жазы бар:
"Биринде өзүм жашайм" - дейт,
"Биринде ырым жашайт" - дейт."
                                         А. Осмонов.

Бардык жанга буюрубаган асыл баа,

Бай болсо да сезим менен акылга

«Жарыктыкта жалгыз жансын, күйсүн», - деп,

Жайдак тагдыр берген тура акынга...

 

Бул турмушуң кубулма да, жашынма,

Бүт байлыкты берип салган бакылга.

"Алаксыбай аруу ырлар жазсын" - деп,

Арам оокат бербеген бейм акынга.

 

Дүрт деп күйгөн дары сымал атылма,

Дүйнөсү бар  махабаттын атында.

"Өмүр бою өрттүү ырлар жазсын" - деп,

Өксүк сүйүү берген экен акынга.

  

Ар бир ирмем алмашылгыс алтынга,

Мезгил деген мээ жетпеген закым да.

Улуу сөзүн Адамзатка айтсын деп,

Узун  өмүр берсе, аттиң, акынга!


Комментировать
2
31 янв 14, 22:20 Барс 241

Жаңы жылды күтүү ыры

 

Кел, Жаңы жыл, алыс жолду арытып,

Кел, Жаңы жыл, тозоң уруп, кар учуп...

Жаш бөбөктү да бир жашка чоңойтуп,

Карыяны да бир жашка карытып...

 

Шаркыраган дарыядай агып кел,

Шаңга толуп, Адамзатка жагып кел.

Баарыбыздын күткөнүбүз төп келсин,

Бак-таалайды ар бир жанга алып кел:

 

Ден соолук бер кеселдери оорлорго,

Дүйнө бергин маңдайлары шорлого.

Көкөлөсүн зоболосу бийиктеп,

Кадыр-барк бер карыптарга, корлорго.

 

Карапайым калк турмушун оңдоорго,

Нысап бергин эл башкарган чоңдорго.

Баарысына Ар-Намысты ала кел,

Бузулгандар түшсүн быйыл оң жолго.

 

Бороон болсун, бирок кайгы болбосун,

Суук болсун, бирок көңүл тоңбосун.

Жаманчылык жылас болуп элимден,

Жаратканым Кыргызымды колдосун!

 

Калк аралап каар учпастан, кар учуп...

Кел, Жаңы жыл, бакыт, кутка маарытып.

Мекенимди Жарык Күнгө жеткир да,

Мейли мени бир жашка сал карытып...

 

Ата Журттун Алтын Доору башталса,

Анда мени мейли койсоң карытып!..


Комментировать
0
22 дек 13, 13:46 Барс 241

Бир сулуу бар...

 

Көзүндө сурмасы бар,

Тилинде курмасы бар.

Бийлеген соору чайпап,

Бир сулуу ургаачы бар.

 

 Каректе алмазы бар,

Эринде халвасы бар...

...Аңкаям эстен танып,

Адамдай талмасы бар.

 

Ал - жалын. Бийлеп жатат...

Күү аны «үйлөп» жатат...

Өзүмө суроо берип,

Сезимим сүйлөп жатат:

 

«Хиджабын чечер бекен?

Жеринен  кечер бекен?

Көнүшүп ата-энеси:

«Макулбуз...» - дешер бекен?

 

Кош этек киер бекен?

Көлкүлдөп иер бекен?

Кызыгы... ушул сулуу,

Кыргызга тиер бекен»?..

 

...Ай сымал иймейгени,

Ал сулуу бийлей берди...

А мени көп суроолор,

Аргасыз ийлей берди...

                       ийлей берди...

20.09.2013.


Комментировать
0
20 сен 13, 09:27 Барс 241

Эрди-катын жөнүндө ыр

(Азил ыр)

Кадими* Бозбу деген тоого жакын,

Жашашты аман–эсен эрди-катын.

Айтылбайт бул баянда аял ысмы,

Айталбайм ошондой-ак эрдин атын...

 

Күйөөсү күлтүйгөн жан семиз эле,

Күпүлдөп ак көңүлдүү  деңиз эле.

Теңирим берип койгон бардык жактан,

Тегереги төп келген тегиз эле.

 

Аялы абдан эле арык болчу,

Андан да ысык-көлдүк балык болчу.

Үлпүлдөп жүрсө дагы желге ыргалып,

Үй-бүлөгө шам өңдүү  жарык болчу.

 

Бала-чака термелип бешигинде,

Багы өстү мөмөлөп эшигинде.

Көп жыл бою иштешип мектептерде,

Көгөрүштү  мугалимдик кесибинде.

 

Кем болбостон жашашты эч нерседен,

Кудайым беш уул-кыз перзент берген.

Суктанышчу алардын турмушуна,

Сугун артып ошерде көргөн, билген.

 

 Жок болуучу оокаттан жетпегени,

Жок болуучу турмуштун кемтемеси.

Ошентсе да билинбей сызып турган,

Бар болуучу экөөнүн эңсегени:

 

Аял эңсейт азыраак семиргенди,

Эркек эңсейт курсакты жемиргенди...

Канчалык тилек кылып жүрүшсө да,

Капырай, тилегени берилбеди!

 

Карасаң тилектер да түркүн келет:

Кайсы бирин көзүңө  сүрткүң келет,

Кайсы бирин укканда кыжырлансаң,

Кай бирине туруп, туруп күлкүң келет.

 

Шонтип жүрүп аялы азып калды,

Эри болсо андан көп казы алды.

Анткен менен тамашалуу ушул ырды,

Күйөөсү  күлүп туруп жазып салды…

_________________________________

*Кадими-байыркы, эзелки.

21.2003-жыл.


Комментировать
2
28 июл 13, 13:14 Барс 241
<< < назад вперед > >>
RSS друзей

Сын-пикирлер күзгүсү


Адабий көркөм чыгармаларды издөө